جوانان، نا آگاه از روز شان
????????????????????????????????????

جوانان، نا آگاه از روز شان

 

 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۹ میلادی دوازدهم اگست را به عنوان روز جهانی جوانان اعلام کرد. بر اساس آن از این روز در کشور های مختلف با شیوه های گوناگون گرامیداشت به عمل می آورند.

در واقع جوانان، قشر پویا و توانمند جامعه را تشکیل میدهند و همواره مورد توجه سازمانها و گروه های مختلف جامعه نیز قرار دارند. جوانان با توانمندی و استعدادی که دارند زمینه خوبی برای ترقی، پیشرفت و استحکام جوامع از پراگنده گی های اجتماعی است. اما، اگر از این نیروی با ارزش، مدیریت سالم و اثر بخش صورت نگیرد، بدون شک طعمه گروه های هراس افگن و افراط گرایان خواهند شد، چنانکه این موضوع به چالش حاد امروز جهان مبدل شده است.

در کشور ما جوانان از حقوق و مزایایی که یک جوان باید داشته باشد، برخوردار نیستند. حتا از همین روز که بنام جوانان است، اکثریت قاطع نمیدانند که برای کی و به چی مقصد این روز نامگذاری شده است. توقع و خواست جوانان از حکومت و دولت چیست؟ چون جوانان درک عمیق از توانایی شان در تغییر و تحول جامعه ندارند. اینجاست که گروه های تبهکار و افراطی های مذهبی به گونه ای که میل دارند از جوانان به اهداف خودشان بهره می برند.

در این عرصه سه فکتور عمده(بیکاری، نا امنی و افراط گرایی) بر جوانان سایه افگنده و نمیگذارند تا حیثیت و وقار خویش را در جامعه داشته باشند. اینکه جوانان چرا افراطی تربیت میگردند و محور توجه کدام طیف های اجتماعی قرار میگیرند بحث است که در این مقاله نمی گنجد؛ اما چند عامل که در کشور ما زمینه افراطی شدن جوانان را فراهم میکند و جذب آنان را در گروه های افراطی مهیا میسازد ذیلا تذکر میگردد:

  • بیکاری، یکی از معضل های اجتماعی است که مشکلات عدیده ای را ببار می آورد. متاسفانه نبود بازار کار و مشاغل مناسب مایه دلسردی در میان جوانان گردیده است. اما در مورد پیامدهای چالش بیکاری در کشور، علاوه بر اینکه از نیرو و انرژی فوق العاده جوانان برای رشد و ترقی کشور استفاده مناسب صورت نمی گیرد،‌ زمینه جذب را برای گروه های تبهکار و هراس افگن فراهم میسازد.

 این در حالیست که نسل جوان ما با قدرت و نیروی بالقوه خویش میتوانند کشور مانرا از چالشهای موجود بیرون رانند، در صورتیکه توجه سرمداران این مملکت عاری از جهت گیری های غیر موجه و فراهم نمودن فرصت های شغلی و شایسته سالاری باشد.

مهار و کنترل بیکاری در جامعه و گام نهادن در مسیر ریشه کن ساختن آن دولت باید در قدم نخست قوانین و مقرره های کار را باز نگری نماید و بر اساس نیاز جامعه و واقعیت های موجود در آن تغییرات لازم را وارد نماید. تا بر اساس آن زمینه جذب این جوانان بعنوان نیروی تأثیر گذار جامعه در دستگاه دولت فراهم گردد. از سوی هم گامی بسوی شایسته سالاری و عبور از قوم پرستی و خویش خوری بردارد. فکر میکنم این روند تنها با بکار گیری حکومت الکترونیکی میسر خواهد بود.

  • نا امنی، نا امنی مشکل اساسی کشور ما است، این مسئله باعث گردیده است که به جوانان کمتر توجه صورت گیرد و از خلاقیت، توانایی و استعداد های آنان بگونه ای که شایسته آنهاست، درست استفاده صورت نگیرد. فضای خفقان نا امنی فرصت های آموزشی، علمی و فرهنگی را از میان بر میدارد و جوانان را که دوران سازنده و پرورش استعداد شان است، میگیرد و حقوق اساسی شانرا می رباید. نا امنی فرصت را ایجاد میکند تا میتود های آموزشی در مکاتب بشکل درست آن تطبیق نگردد، و گروه های هراس افگن(افراط گرایی) به راحتی بتوانند خواسته های خویش را بر جوانان اعمال نمایند. آنگاه جوانان طعمه خوبی برای افراط گرایی و استفاده آنان به هدف شوم هراس افگنان خواهد بود.

  • افراط گرایی، جوانان بزرگترین قشر آسیب دیده از افراط گرایی اند و بیشتر از سایر افراد جامعه مورد توجه افراط گرایان قرار میگیرند، در این اواخر رشد چشمگیری میان جوانان داشته اند. نمونه آنرا میتوان در اکثر مدارس که دور از نظارت دولت اند و حتا نهاد های تعلیمی در حیطه دولت قرار دارند، نیز از این روند در امان نبوده اند.

 کارشناسان معتقد اند که دلیل اصلی افراط گرایی در نا هماهنگی میان مدارس دینی و عصری و همچنان بی عدالتی های اجتماعی میباشد. زیرا از یک سو عدم تسلط وزارت معارف به میتود های درسی، نسل های افراطی را در مناطق نا امن بیشتر می کند. از سوی دیگر جوانانیکه از دانشگاه/پوهنتون ها فارغ میگردند با سر خوردگی های اجتماعی و عدم جذب در ادارات دولتی موجب نا رضایتی شان گردیده بعضی شان به گروه های تندرو می پیوندند و عده ای دست به مهاجرت می زنند. در هر دو صورت این جوان است که ضربه جبران نا پذیر را متحمل میگردند.

از اینرو برای مقابله با پدیده بیکاری که اساس دو مشکل دیگر (نا امنی و افراط گرایی) را تشکیل میدهد بخاطر پیشگیری از آن، دولت باید تدابیر جدی و قاطعی را روی دست بگیرند. اراده ملی سردمداران کشور میتواند پاسخ جدی در قبال این ناملایمات و بحران ها باشد. در واقع امر، استفاده بهینه از نیروی جوان و دید استراتیژیک و آینده نگر نسبت به این کشور و برداشتن گامهای جدی در توسعه ملی در راستای تقویه روحیه ملی یکی از نیاز های اساسی این کشور است.

جوانان نیز تلاش ورزند تا از فرصت های موجود در کشور استفاده اعظمی را در راستای بلند بردن ظرفیت، دانش و تخصص خویش بردارند. وقتی جوانان به خرد و آگاهی جمعی برسند، آنگاه مفهوم تجلیل و گرامیداشت از روز شان را نیز میدانند، نقش خویش را در بقای جامعه ایفا میکنند، در رشد و ترقی جامعه سهم فعال میگیرند و برای کسب جایگاه خویش دولت را نیز متوجه می سازند.

 امیدوارم بزرگان، دولتمردان، سیاسیون و جوانان به اصل دانایی و آگاهی متفق شوند و در کنار هم روزنه امید را برای آینده بهتر ترسیم نمایند، تا در پرتو آن جوانان بتوانند استعداد و نیروی خویش را در راه سعادتمندی و شگوفایی کشور به مصرف برسانند.

منبع: وبسایت کمیسیون ملی یونسکو-افغانستان

 

Ads Budget Will Spend to Community
Ads Budget Will Spend to Community