قول گـــــــــودال مـــــــــــــیرآدینه

قول گـــــــــودال مـــــــــــــیرآدینه

 

 قول گودال که به طرف شمال غرب میرآدینه قرار دارد دامنه های کوه اوچک را احتوا می نماید که از قریه ها وقره و قصبات تشکیل یافته است که عبارتند از: قریه ژاله، قریه دهن بوم و قریه گودال می باشد. این قریه ها هر کدام به قریه های کوچک دیگری تقسیم میشوند. در قول گودال سه ملا بستی است که بنام همین قریه ها یاد میگردد. در اینجا سعی بر آن شده است که این قریه ها را بصورت بهتر معرفی نمایم.

قریه(ژاله )جاله

قریه ژاله از قریه های خورد دیگری تشکیل یافته است که در مسایل ملا بستی و سایر فاتجه خوانی در مسجد بنام امام جعفر صادق ع گرد هم می آیند. آن قریه ها قرار ذیل میباشد.

گودال 2

قول موش: وقتی که از قریه قبر قول مکلی به سمت شمال غرب در حرکت شویم در میان سبزه زار ها و درختان انبوهی چشمان آدم را مشغول می نماید. تا اینکه به سمت چپ در کنار کوه اوچک قریه قول موش نمایان میشود. به طرف شمال این قریه زمین های زراعتی و چمن زار به وسعت زیاد قرار دارد که بعد از رود خانه به قریه های ماقی و غیبی ختم میگردد. در این قریه به تعداد ۹ الی ۱۲ خانوار زندگی میکند که در هر خانواده در حدود ۶ الی ۱۲ نفر را بصورت تقریبی می توان یاد کرد. از مو سفیدان این قریه میتوان از مرحوم ملا اسحاق یاد کرد که فعلآ پسرش آقای رفیعی بعنوان نماینده قول گودال در تصمیم های کلان در سطح قول و یا میرآدینه به عهده دارد. بعد از آنکه از این قریه راه را ادامه بدهیم به قریه چونی می  رسیم که هر دو قریه تقریبا به سمت شمال کوه اوچک موقعیت دارد.

چونی: قریه چونی به استقامت شمال غرب قول موش قرار دارد.  قریه چونی در سر  دوراهی که به سمت قشنگ الی ولسوالی دایه ( اجرستان) می رود و راهی دیگری که به سمت غرب یعنی به ولایت اورزگان ختم میگردد قرار دارد. این قریه دارای یک مسجد نیز میباشد که در بالای تپه قرار داشته و مراسم های دینی و مذهبی خویش را در آنجا برگزاری میکنند. در این قریه نیز میتوان از موی سفیدان چون مرحوم حاجی حسین یاد کرد که در سطح قول گودال به حیث ریش سفید همیشه مورد احترام بوده است. به طرف شمال این قریه دهن بوم و زمین های زراعتی احتوا میکند. به سمت جنوب آن کوه اوچک قرار دارد و طرف غرب آن امتداد قول گودال و قریه ژاله قرار دارد که در طی سالها نام آن به قریه جاله تغیر نام کرده است.

سر تپه: قریه سر تپه در بالای تپه قریه چونی قرار دارد. که مسجد نیز آنجا اعمار شده است.

 سیاه زمین : که به طرف شمال کوه اوچک ومیان دوکه وسیاه زمین قرار دارد از گرمی خوب برخوردار می باشد بشتر مردم این منطقه به زمین های زراعتی دسترسی دارد و همچنان این مردم دامداری و مالداری نیز دارند که عواید شان از آن تامین میگردد.

قریه دوکه: نیز یکی از قریه های کوچک قول گودال می باشد که دور تر از کوه اوچک و نزدیک به کوتل خار زار موقعیت دارد. زمین های زراعتی زیاد دارد اما خشک سالی های پیهم تمام دار و ندار این منطقه را از بین برده است. مردم بشتر عواید شان را از کشور ایران و سایر کشور ها دارند و توسط آن امرار معیشت می کنند.  تصمیم های بزرگ توسط شخص موی سفید بنام محمد ظاهر اتخاذ می  شود.

گودال3

قریه پیتو:  قر یه پیتو که به طرف شمال قریه جاله و چونی قرار دارد بنام قریه پیتو یعنی آفتاب بیشتر به آنجا می تابد. این قریه بعد دارای زمین های زراعتی و چمن زار های زیاد میباشد. بشتر اهالی این قریه سرمایه دارد و بوده و به دوکان داری و زراعت و مالداری مشغول می باشند. این قریه به نسبت فراوانی آب دارای آسیاب آبی و از امکانات آسایشی زندگی چون برق را نیز در دسترس دارند و تصامیم بزرگ بشتر توسط دو نفر بنام های معلم ضیا و یوسف خان اتخاذ می گردد .

این قریه نیز با مسجد امام جفعر صادق که در قریه سر تپه موقعیت دارد شریک اند و با آن دو قریه ارتباط نزدیک دارند.

قریه دهن بوم :

  راهی که به سمت شمال به دایه امتداد یافته است از قریه دهن بوم میگذرد. از طرف جنوب به قریه ژاله متصل میباشد.  قریه دهن بوم که از نظر استوائی نسبتآ گرم تر می باشد. شغل بشتر این مردم دوکان داری و زراعت بوده و تعداد زیادی از جوانان شان به کشور های ایران, استرالیا و عربستان می باشد و تعداد زیاد دیگری آن به ادارات دولتی و سازمانهای اجتماعی مشغول وظایف اند.

قریه اوغار:

این قریه که از لحاظ ملا بستی به دهن بوم شریک اند و با مسجد دهن بوم ر فت و آمد دارند بطرف شمال قریه دهن بوم قرار گرفته است. از این جهت آنرا اوغار میگویند که کوه بزرگی بطرف شمال قرار گرفته است و از عجایب زیادی برخوردار میباشد. از جمله میتوان از جاری بودن آبی اشاره کرد که از قله سنگی به پایین می ریزد و در میان ریگزار ها گم میگردد و چاه عمیق وجود دارد که انتهای آن مشخص نیست. بطرف شرق آن قریه پیتو قرار دارد.

قریه گودال :

    این قریه که در دامنه های کوتل منده درخت یا کوتل خارزار قرار دارد و از قریه ژاله تا به آنجا ادامه دارد. در این قریه نیز قریه های کوچک بنام قرغنه, ناگو, سر قول و دوسنگ می باشد که هر کدام آن در مراسم های کلان در یک مسجد جمع میشوند و در مراسم ها کوچک بین قریه هر کدام به قریه های خود شان می پردازند.

نشکر از علی یاور تابش

مـــــــــــــــــــــــیرآدینه

یک نظر

  1. من وقتیکه درموسسه همتا کار میکردم چندین مرتبه از میرادینه مالستان وهم در جریان عبور از سرک عمومی مالستان بطرف میرادینه چندین قریه وآغیل رادیدم که واقعا خیلی سرسبز وقشنگ بود ویک روز در خانه معلم ضیا پیتو گودال (معلم حکیم حیدری رفیق دوران مکتب رحمان بابا)رفتم وبامردم شریف آغیل پیتو مذکور ملاقات کردم که هرگز فراموشم نمیشود.معلم ضیا مذکور شخصیت لایق،صادق وخیلی مهربان است که میتواند همیشه نقش موثر ومفید در تمامی مناطق گودال ومیرادینه ومالستان داشته باشد.ایشان در از زمان حکومت داود خان با بعضی گروه های اسلامی خودی رابطه داشت .ازخداوند متعال صحت مندی وموفقیت معلم ضیا را در جهت خدمت بیشتر به مردم شریف ومحترم گودال ومالیتان خواهانم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Ads Budget Will Spend to Community
Ads Budget Will Spend to Community