کتاب “گیسوان تلخ دخترکان” از چاپ برآمد!

کتاب “گیسوان تلخ دخترکان” از چاپ برآمد!

صلح روی دل کشورم خیمه زده

کبوتران به پرواز آمده بودند

و زندگی در صلح چقدرزیباست

وقتی تو می‌خندی

 

مجموعه شعری، بانو شازیه اشرفی با عنوان“گیسوان تلخ دخترکان” به‌دست‌رس شائیقین شعر وادب قرار گرفت.

در این مجموعه خانم اشرفی به فریادِ خاموش، درد و رنج دخترکان میهن‌اش پرداخته است. و از (شیرین، ملالی، عمه‌سنگری، وآبه میرزا) مخته کرده است.

 

شیرین نسشته و موی چهل دخترا را شانه می‌کند

آبه میرزا مخته‌ای چهل دختران را می‌خواند

ملالی یال اسب‌اش را دست می‌کشد

عمه سنگری بوی صبح را آورده است به‌خانه

و

زن

یعنی بکرترین بهار

و مستی‌های باغِ انگور

 

مجموعه شعری بانو اشرفی برخلاف کتوب ادبی شعری دیگر، شعر عاشقانه نیست و از مشعوق و عاشق سخن نگفته است. او از دردِ انسانیت ماندیلا و ناحق کشته شدن مهاجرین افغان در کویته-پاکستان سروده است.

 

 کجای این زمین

پیشکش به شهدای کویته پاکستان که برایم نبودنشان بزرگترین درد است.

از کجای این زمین برای تو تقسم کنم

ارث پدری‌ات را

وقتی همه برای کشته نشدن روی زمین خوابیده‌ایم

و

انفجار ما را در بغل گرفته است

برایت کجای این زمین را تقسیم کنم

کویته؟

کابل؟

ارزگان؟

دنیا تو را دوست ندارد

در سینه‌ام انتحاریی می‌تپد

برو راحت بخواب دخترم

من کنار دکانی در “هزاره تاون” مرده‌ام.

——

نگاه سیاه تو

پیشکش به نلسون ماندلا کسی که به نظرم دنیا برایش خیلی کوچک بود.

در افریقای نگاهت سیاه‌ترین آدمم

وقتی

لب‌خندت سهم تمام انسان‌های جهان است

و انسان لبخند گُم شده‌ی دختریست که شراب را با آدم خورده است

و زمین دختر گُم شده‌یست که آدم از گیسوانش یک خوشه گندم

خورده است

گندم زارها

انگورهای آویزان

سیب‌های نچیده

خواب‌های ندیده‌ی یک انسان است در افریقایی ترین نگاه سیاهت

مست می‌کنند با گرسنه‌گی

مست می‌شوند از لب‌خندت

مست مست مست…

دنیا را دور آشتی می‌رقصند

دنیا را را با چوپ میان آتش می‌گذارند

موهای دنیا را می‌سوزانند

دنیا را سنگ‌سار می‌کنند

و سیب‌های نچیده‌ی زنی را می‌چینند

و از ریشه‌های تاک مستی‌ها را می‌دزدند

خوشه‌های گندام آدم را

درنگاه مرد آفریقایی دار می‌زنند

آه

چقدر سنگین است

و قتی چهره‌ات بزرگترین توهین باشد

و تو بگویی دیگر چهره جرم نیست.

 

این اثر حاصل یاداشت‌های پنج ساله خانم اشرفی است که در آن صلح،خشونت، انسانیت، درد و رنج افغان‌ها را به کلمات شعری نقش کرده است. او دانش‌آموخته علوم سیاسی-روابط بین الملل است و تلاش کرده است تا ادبیات اجتماعی را در قالب ادبیاتِ سیاسی به‌گونه‌ی شعری بسراید. بانو اشرفی درس‌نامه‌های شعر و داستان سرآیی را از دُردری نزد استاد جواد خاوری، محمودجعفری، و …. فراگرفته است. و می‌توان او را از نخستین دانش‌آموخته‌گان ادبی بعد از سقوط امارت اسلامی (طالبان) در شهر کابل دانست.

گیسوان تلخ دخترکان؛ در کنار چند اثر محدود ادبی دیگر، از محدود کتاب‌های شعری است که توسط دختران-افغان سروده شده است.

این مجموعه شعری قرار است تا هفته دیگر به نقد و رونمایی گذاشته شود و اولین اثریست که توسط یک دختر مالستانی توفق چاپ یافته است.

 

نوت: مسوولان وب سایت مردمی مالستان نشر و چاپ این اثر پربار را ابتدا برای خانم اشرفی و بعدا خدمت جامعه ادبی کشور تبریگ و تهنیت عرض نموده و از خداوند متعال توفقات مزید برای خانم اشرفی خواهان است.

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

Ads Budget Will Spend to Community
Ads Budget Will Spend to Community